"Mój wiek XX" to nagrodzony Złotą Kamerą w Cannes pełnometrażowy debiut Ildikó Enyedi, jednej z najważniejszych współczesnych węgierskich reżyserek. Enyedi opowiada w nim historię bliźniaczek, które rozdzielone przez zrządzenie losu podążają radykalnie odmiennymi ścieżkami. Dóra staje się kobietą wyższych sfer, rozmiłowaną w luksusie i życiu u boku bogatych mężczyzn. Jej siostra Lili zostaje anarchistką, zdeterminowaną by obalić ustrój, pochłoniętą walką z kapitalistycznym porządkiem. Ich losy splatają się ponownie w sylwestra 1899 roku, kiedy podczas przypadkowego spotkania w Orient Expressie obie zakochują się w tym samym mężczyźnie. Opowieść o bliźniaczkach stanowi zarazem kalejdoskopowy portret początku XX wieku - epoki naznaczonej gwałtownym postępem technologicznym, społecznymi niepokojami, narodzinami nowych wartości i emancypacją kobiet. Enyedi kreśli wizję progu nowego stulecia pełną entuzjazmu i niemal naiwnej wiary w przyszłość. Ten entuzjazm znajduje odbicie w swobodnej, figlarnej formie filmu, bez skrępowania czerpiącej z najwcześniejszych tradycji kina i mieszającej je z własną wyobraźnią. Jednym z największych atutów filmu jest aktorski tour de force Doroty Segdy. W swoim pierwszym filmie pełnometrażowym aktorka wciela się aż w trzy role: Dóra, Lili oraz ich matki. Jak wspomina Enyedi, podczas poszukiwań głównej aktorki Dorotę Segdę poleciła jej sama Márta Mészáros.