Biograficzny dokument wydobywa z niepamięci historię Julii Pirotte (1907-2000), nieustraszonej polskiej fotoreporterki żydowskiego pochodzenia i bojowniczki ruchu oporu w Marsylii podczas II wojny światowej. Z aparatem fotograficznym jako bronią Julia uwiecznia francuski ruch oporu, wyzwolenie Marsylii, Pogrom Kielecki w 1946 roku oraz Światowy Kongres Intelektualistów na rzecz Pokoju we Wrocławiu w 1948 roku. Jej młodsza siostra Maria, agentka ruchu oporu między Paryżem a Marsylią, została aresztowana przez Gestapo podczas przenoszenia meldunków dla Naczelnego Dowództwa. Stracona na gilotynie we Wrocławiu, idąc na śmierć, krzyczy do współwięźniarek: „Odwagi!”. Po dekadach milczenia w 1980 roku Julia wysyła swoje wojenne zdjęcia do Francji i zdobywa pierwszą nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Fotografii w Arles (Rencontres Internationales de la Photographie d’Arles). Tam poznaje Jeanne Vervoort – Vercheval, belgijską feministkę i działaczkę społeczną oraz Georges’a Verchevala, założyciela Muzeum Fotografii w Charleroi, powierzając mu swoje negatywy – resztę przekazuje Żydowskiemu Instytutowi Historycznemu w Warszawie. Film, nakręcony we Francji, Belgii i Polsce, zawiera rzadkie i dotąd niepublikowane materiały archiwalne, oferując intymny i poruszający wgląd w świat Julii Pirotte i burzliwą historię, której była świadkiem. Opis dystrybucyjny