Druga część autobiograficznej trylogii Mészáros, obejmująca polityczny terror wczesnych lat 50., śmierć Stalina, następującą po niej odwilż i odkrycie przez główną bohaterkę prawdy o ojcu. Komisja egzaminacyjna budapesztańskiej filmówki ma dwa argumenty, by nie przyjąć Juli (Zsuzsa Czinkóczi) na studia reżyserskie: socjalizm i płeć. Dziewczyna wyjeżdża więc do Moskwy, gdzie udaje jej się dostać na WGiK. Film pokazuje stalinizm z perspektywy środowisk pozostających blisko władzy, sprzyjających systemowi i „braterstwu” z ZSRR. To opowieść o ludziach żyjących w ciągłej paranoi, prowadzących podwójne życie. Macocha Juli (Anna Polony) wydaje się jeszcze większą służbistką niż wcześniej, nawet przed najbliższymi osobami nie zdradzi, że odwiedza uwięzionego Jánosa (Jan Nowicki wciela się w postać komunisty zdradzonego przez rzekomych „swoich”). Także Juli, zdystansowana buntowniczka, musi kłamać, fałszować przeszłość, godzić świadomość bycia zarazem córką zamordowanych i osobą przygarniętą przez system. Klara Cykorz